Hoeveel lol kun je hebben met en lepel? Als je twee en een half bent heel veel. Klik hier voor een filmpje

Ze wou buiten spelen dus dan moet ze het maar zelf weten. Ze vond het nog leuk ook, iets te leuk... Pappa moest haar komen halen bij de glijbaan.

Het is alweer veel te lang geleden dat ik voor het laatst een stukje over Noa heb geschreven, dus bij deze.Gelukkig is ze nu al een aantal maanden van de antibiotica af en heeft ze ook geen blaasontsteking meer gehad.

Nou, sinds het laatste stukje is er een hoop gebeurt met Noa. Ze werd een week na haar prikjes ziek, zoals verwacht want ja de meeste kinderen krijgen wel wat verhoging een week na de BMR vaccinatie. Alleen werd het hoge koorts, boven de 40, ik moest werken dus had Anbert een dagje vrij genomen op bij Noa thuis te blijven. Ze zijn naar de huisarts geweest en daar dachten ze of oorontsteking of blaasontsteking. Ze kreeg een antibiotica kuur mee en thuis had ze een oranje vlek in haar luier. We hebben een plasje opgevangen en daaruit bleek ook blaasontsteking. De kuur leek goed zijn werk te doen en ze knapte op.

Het is alweer maart 2009, de lente komt eraan en daar hebben we zin in, dan kunnen we wat meer naar buiten, Noa vindt het maar niks om in de kou op straat te lopen.

We hebben dit weekend Noa haar eerste verjaardag gevierd. Ze heeft veel mooie kleertjes gekregen en ook hele mooie speeltjes. Volgens mij vond ze het allemaal maar raar, al die mensen in huis en wat moet ik toch met die pakjes doen. Ze snapte er niks van. Ze vindt het wel heel gezellig als er visite is, krijgt ze lekker veel aandacht. Ze kreeg ook een stuk slagroomtaart met een kaars erop, ze wilde hem liever niet met haar handen aanraken, krijg je alleen maar vieze vingers van. Ik moest haar even helpen met een lepeltje, ze vond het wel erg lekker.

We zijn afgelopen week weer bij de helmpjes maker geweest en hij vertelde dat Noa klaar is met haar helm. Haar achterste fontanel was dicht en het gedeelte van haar hoofd wat plat was is nu een stuk ronder geworden. Haar oren staan niet helemaal precies recht, maar dat zal de helm niet meer corrigeren en bijna niemand zijn hoofd is precies symmetrisch. We zijn tevreden met het resultaat en we zijn erg blij dat het nu klaar is. Noa mag nu weer lekker op haar buik slapen.

Woensdag 15 oktober zijn we weer naar de helmpjesmaker geweest. We hadden zelf al gezien dat haar helm iets te strak zat en haar oortjes werden ook best rood. Dus de maat is aangepast en nu hebben haar oortjes weer wat meer ruimte. Haar hoofd werd opgemeten en volgens Paul groeide haar hoofd zoals het hoort maar hij wil nog wel doorgaan met de therapie. Over 6 weken moeten we weer terugkomen en hij had goede hoop dat ze hem daarna alleen nog maar 's nachts ophoefd, hij durfde natuurlijk niks te beloven.

Noa is de afgelopen weken best wel mopperig geweest. Er gebeurd natuurlijk ook vanalles in haar leventje. Ik denk dat ze mopperig was omdat ze weer wat nieuwe dingetjes geleerd heeft. Ze geeft sinds een paar weken kusjes, ze doet dan haar mond open en komt met haar hoofd naar voren, echt schattig. Ze kan nu ook zelf gaan zitten en we vonden haar dus ook voor het eerst staand in bed, veel leuker dan slapen natuurlijk en ze kruipt!!! Nog niet de hele kamer rond en met een broek aan glij je natuurlijk weg maar op het kleed gaat het heel goed.

Nou ze heeft haar redressiehelm hoor. Vorige week dinsdag werd ik gebeld. Ze hadden het helmpje binnen en omdat we al aan de late kant beginnen dacht ze ik bel of ze hem eerder kunnen komen halen. En natuurlijk konden we dat dus woensdagochtend vroeg de auto in naar Deventer toe. We vinden het helmpje heel mooi geworden en Noa weet nog niet wat ze ervan moet vinden. Hij smaakt in ieder geval lekker. 

Noa kan sinds twee weken zelf gaan staan in de box, knap he Ze is dan zo trots, en dan staat ze te schreeuwen in de box om aandacht (letterlijk).  Ze is nu ook al een paar keer onderuit gegaan want mevrouw denkt dat ze meteen wel de box kan loslaten met 1 hand. Gelukkig valt ze dan meestal op haar billen en met die dikke luier zal ze daar niet veel van voelen. Ze loopt de hele box rond en ze vindt de muur erg interessant.

Vandaag zijn we met Noa bij de kinderarts geweest. Haar hoofdje is nog steeds scheef en het lijkt niet te verbeteren. Dus hebben we stappen ondernomen. Nadat de arts haar helemaal onderzocht had moesten we een röntgen foto van haar hoofdje laten maken, dit om te bekijken of de schedelnaden nog niet helemaal dicht zijn. Papa was mee naar binnen en moest met enig geweld haar hoofd vasthouden, ik zat in de wachtkamer en daar kon ik haar zelfs horen huilen. De schedelnaden waren nog niet dichtgegroeid dus dat is goed. Nu moeten we volgende week terugkomen en dan wordt er een mal van haar hoofdje gemaakt van gips en dan duurt het een week of twee voordat de helm klaar is. Uiteindelijk moet ze de helm tot en met haar eerste verjaardag 23 uur per dag op. Misschien korter of langer afhankelijk van de verbetering. Hier nog wat foto's van haar scheve hoofdje.

Even doorklikken voor twee leuke filmpjes van Noa.

Vaderdag!!! Speciaal voor pappa heb ik deze kleren aangetrokken. Wel even doorklikken natuurlijk...

Deze week is ze alweer bijna 6 maanden, de tijd gaat echt hard. Dinsdag is haar eerste tandje doorgekomen. Ze heeft er de afgelopen weken best wel last van gehad. Ze had verhoging en ze was mopperig. Ik ben benieuwd hoe het haar staat als het tandje straks wat groter is.

Wat gaat de tijd toch snel. Vorige week waren de oppaskindjes er voor het eerst, twee uurtjes maar. Een kindje van een maandje ouder als Noa en zijn broer is zes. Noa vindt dat maar erg interesant. Ze zit echt te kijken naar de jongens en is er helemaal stil van. Het gaat wel goed en zo kunnen we er mooi een beetje aan wennen een paar uurtjes.

Zo zielig, gisteren kreeg Noa haar laatste prikken van de eerste serie. Dat was weer gillen. Ze is nu 63 cm en ze woog 7100 gram. Ze blijft echt hard groeien vind ik. Gemiddeld zo'n 100 gram per week. Vanmorgen werd ze een beetje ziek wakker, 1 beentje heeft een harde plek waar ze geprikt is en daar heeft ze ook wat last van. Ze had 38,5 graden. Ze kan dan zo zielig zijn.

Het is vandaag 23 april en Noa was gisteren precies 18 weken oud.

Het gaat hartstikke goed met Noa. Ze groeit hard, maandag 31 maart woog ze 6430 gram en was ze 61 cm. Ze kreeg ook haar prikjes. Zo zielig is dat, opeens onverwacht een naald in je beentjes. Het was echt brullen. Voor de rest was ze helemaal goedgekeurd door de arts. Het is echt nu al een eigenwijs dametje. Ze wil op schoot het liefst de hele tijd staan terwijl ze dat eigenlijk nog niet moet kunnen. Ook liggen op schoot vindt ze niks, dan komt haar hele hoofd omhoog zo van ik wil zitten.

Noa is eenkennig, dat hebben we afgelopen week gemerkt. Als ze biij mensen op schoot gaat die ze niet zo goed kent dan is het brullen. Gelukkig is het dan bij papa of mama wel goed.

De eerste weken van je leventje heb je het niet makkelijk gehad. Bij ons eerste bezoekje aan het consultatiebureau kwamen we er achter dat je bij de geboorte je linker sleutelbeen had gebroken. Dit maakte een hoop duidelijk voor papa en mij.

40 weken en 2 dagen en toen lag ik op bed en ik voelde een pijn scheut en iets nattigs, het was 12.40 uur, mijn vliezen waren gebroken. Ik riep papa en hij zag het al, vruchtwater in het bed, een klein beetje maar. Ik ging even lekker onder de douche en rond 01.00 uur begonnen de weeen. Ik kon alleen maar staan, zitten en liggen dat ging niet dan was de pijn te erg. Om 03.30 uur belde papa de verloskundige, ze kwam langs om te kijken hoe ver het was, 1 centimeter ontsluiting. Ze zou de volgende ochtend weer langskomen. De hele nacht heb ik in de rondte gewandeld en oma kwam 's morgens om 08.00 uur.

Het is vandaag 11 december en we hadden weer een afspraak met de verloskundige. Mijn bloeddruk is nog steeds goed en deze verloskundige schat dat je een geboorte gewicht van 7 pond hebt. We hadden gevraagt of ze inwendig wilde kijken of er misschien al wat bezig was maar dat deed ze niet, dit doen ze pas in de 41ste week. Dat was wel jammer maar er zit niks anders op dan te wachten tot je er uit komt. Omdat de 41ste week precies met kerst valt gaan ze een week eerder strippen dus dat is woensdag over een week. Maar we hopen natuurlijk dat je er dan uit jezelf al uit bent gekomen. Gister had ik weer even schoonmaakwoede dus we zijn er echt klaar voor nog steeds.

Deze week heb ik de laatste echo gehad om te zien of je goed lag met het hoofdje naar beneden. De verloskundige schatte in dat je nu zo'n 6 pond weegt, ik was helemaal verbaast want dat is best al groot voor 36 weken. Ze meten iedere week je buik op, de centimeters van mijn baarmoeder geloof ik en dat was vorige week 32 cm en nu was het 36 cm, 4 cm meer in een week tijd. We hopen dat je er eerder uit besluit te komen. We hebben nu ook echt alles klaar voor de bevalling. De adressen en postzegels zitten op de kaartjes, het bed staat op klossen en ik heb bijna een ladder nodig om in bed te komen. Mijn vluchtkoffer en de maxi-cosie staan er ook klaar voor. van ons mag je echt komen. Oma Gonnie en tante Sharon willen graag bij de bevalling zijn dus als de weeën beginnen dan gaan we ze bellen. Dit was mijn buik toen ik ongeveer 34 weken zwanger was.

Zo, 33 weken zwanger alweer. De tijd gaat toch best wel snel zo. Dit is mijn laatste werkweek en dan ga ik lekker met verlof. Ik had van te voren nooit gedacht dat ik helemaal door kon blijven werken tot aan mijn verlof maar de laatste weken halve dagen hebben me echt goed gedaan. Ik wilde geen groot afscheidsfeest op het werk maar gewoon een kadootje en wat lekkers mee voor de kinderen en dan is het goed. Als ik straks weer aan het werk moet na jou geboorte dan kom ik op een andere groep te werken omdat ik geen 4 dagen meer wil werken maar maat 2. Jij mag dan naar Ziezo, een kinderdagverblijf maar daar wil ik nu nog even niet aan denken. Ik heb leuke kadootjes gehad voor jou van een paar kinderen op het werk en van Rinske een hele berg met pakjes, mag ik er af en toe 1 openmaken. Alle kinderen hadden ook iets moois geknutseld en dat zit in een mooie map.

Zo de babykamer is eindelijk behangen er was in het weekend alleen geen tijd meer over om de meubels in elkaar te zetten. Toen ik maandag van het werk thuiskwam was papa net klaar met de meubels in elkaar zetten, hij was stiekem thuis gebleven. De kamer is wel vol zo, de meubels lijken hier wel groter als in de winkel. De commode was alleen niet goed, de lades willen er niet in en nu moeten we weken wachten op een nieuwe commode, die komt 8 november pas. Papa en mama baalde hier best wel van en nu kan ik ook je kamertje nog niet klaarmaken. Dit is een foto van je kamertje toen die eindelijk klaar was.

We hebben een drukke twee weken achter de rug. In de week van 9 september hebben papa en opa Arie de huiskamer groots aangepakt. De kozijnen zien geverft, de muren behangen, de plafonds zijn gewit en er is een nieuwe vloer gelegd. Ja ze zijn heel druk geweest. Mama heeft toen bij opa en oma in Lelystad gelogeerd want verf luchtjes zijn niet zo goed voor jou. Het is heel mooi geworden en we zijn blij dat het nu achter de rug is. Kan mama weer gezellig bij papa in bed slapen.

Deze week hebben we de pretecho gehad op vrijdag 7 september. Ik was op 1 dag na 26 weken zwanger. We hebben de echo op DVD altijd leuk om later nog eens terug te zien. Je wilde niet echt meewerken en we kregen je gezichtje daardoor niet in 3d te zien. Wel jammer maar als het niet lukt dan is het pech hebben. We kregen wel even een wangetje en een neusje te zien en je hebt nu al een bol toetje. Beide oma's waren mee met de echo en ze vonden het erg bijzonder om jou zo in mijn buik te zien kroelen. Je lag bijna de hele tijd met je gezichtje in mijn blaas en dat was voor mij goed te merken. We konden tijdens deze echo weer goed zien dat je een meisje bent kijk maar op een van de echo's hieronder, je ligt met je beentjes wijd. Volgens de mevrouw die de echo deed heb je kleine voetjes en ze heeft je bovenbeen gemeten en die was langer dan gemiddeld. Zij deed ook een berekening wanneer je geboren kan worden en dat was dit keer 9 december.

Deze week hebben we de 20 weken echo gehad op 3 augustus. Toen de mevrouw die de echo deed je voor het eerst in beeld had zei ze meteen: Wat een hongerlap. Je was druk bezig met het vruchtwater te drinken en op een gegeven moment kreeg je ook de hik. Voor de echo moeten er een aantal foto's van de baby gemaakt worden om te zien of alles goed is Van de hersens en van het hart, de maag, de blaas enzovoort. Dit was bij jou een heel gedoe want je lag geen twee tellen stil en je lag heel ver onder in mijn buik. Uiteindelijk was het toch allemaal gelukt, we waren wel 45 minuten verder. We kregen vandaag voor het eerst te horen dat je een meisje bent. Dit kwam goed uit want we waren er nog niet uit wat de jongens naam zou zijn. Nu kunnen we gericht meisjeskleertjes gaan kopen, mag mama lekker shoppen.

Het is vandaag zaterdag 16 Juni en ik ben precies 14 weken zwanger. We hebben de koffers ingepakt want we gaan straks met vakantie. Met de auto naar Duitsland 2 uur en 45 minuten rijden ongeveer. De rit was goed te doen, gelukkig niet teveel zon want dan is het niet uit te houden in de zon. Mijn broek begint al aardig strak te zitten, morgen gaan we shoppen en kijken of we wat positiekleding kunnen kopen. Het huisje staat in de tuin van de eigenaresse en is echt heel klein. Wel knus hoor maar ook wel een beetje stoffig. De keuken en badkamer zijn wel netjes gelukkig.

Het is vandaag zaterdag 9 Juni 2007 en we zijn precies 13 weken zwanger. Bij mij op het werk zijn ook 2 collega's zwanger. De ene is 20 December uitgerekend en de ander 27 December. Maart was blijkbaar een vruchtbare maand, haha. Dinsdag moet ik weer naar de verloskundige, waarschijnlijk horen we dan voor het eerst het hartje, ik kan niet wachten. Mijn buik wordt langzaam aan wat dikker en ik ben nu bijna 1 kilo aangekomen. Je kan nog niet echt zien dat ik zwanger ben. Het zal nu niet lang meer duren voor ik positiekleding aan moet.

Vandaag zijn we naar de verloskungige geweest voor de eerste echo. Ik zat braaf te wachten in de wachtkamer met een volle blaas samen met papa. We mochten binnenkomen, ik kreeg koude gel op mijn buik en ze begon met het echo apparaat te zoeken naar de baby. Mijn blaas was zo vol dat de hele baby niet eens in beeld kwam. Het was ook wel heel vroeg in de zwangerschap voor een uitwendige echo. Ik mocht gaan plassen (wat een opluchting) en toen ging ze het inwendig proberen. Na heel even zoeken zagen we rechts onder in beeld de baby. Je ziet er heel duidelijk het hoofd en een armpje en het bewoog ook een klein beetje. We zagen ook het hartje kloppen. Het is nu 2,5 cm lang. Echt heel mooi om te zien. We kregen een fotootje mee die papa meteen op zijn website heeft gezet zo trots is hij. Ik heb op het werk ook met de foto geshowed. De volgende afspraak met de verloskundige is op 12 Juni. Dat is een week voor de vakantie.

Vandaag, 8 mei 2007, zijn we bij de verloskundige geweest. De praktijk zit in Dronten en ze komen ook 1 keer in de week in Swifterbant. Er zijn in totaal 5 verloskundigen en als het goed is komen we iedere keer bij een andere zodat we ze allemaal een keer gezien hebben. Mijn bloeddruk werd gemeten en ik moest mijn bloed laten prikken. Ze hadden wel 6 buisjes nodig. Er werd ons ook gevraagd of we belangstelling hadden voor de 20 weken echo en dat hadden we en daar hebben we vast de papieren voor mee. Deze wordt gemaakt in Emmeloord. Volgende week krijgen we onze eerst echo. Ik moet dan met volle blaas komen.

We zijn nu 7 weken zwanger. Volgende week gaan we voor het eerst naar de verloskundige. Dat is op dinsdag 8 Mei. We hebbben een hele vragenlijst binnengekregen die we ingevuld mee moeten nemen. Ik kan bijna alle vragen met nee invullen want er zijn eigenlijk geen bijzonderheden. Sinds vorige week is de misselijkheid gekomen. Niet alleen 's morgens maar eigenlijk de hele dag door. Ik word vooral misselijk als ik aan het avondeten denk, als ik dan moet verzinnen wat we 's avonds moeten eten dan heb ik nergens trek in en ik voel me dan gewoon misselijk. Ik hoef gelukkig niet over te geven. Normaal gesproken vind ik gebakken aardappels lekker en sla, sperziebonen, augurk en vlees maar nu dus niet. Best wel gek eigenlijk. Gelukkig wil papa de boodschappen voor het avondeten af en toe doen en dan kookt hij ook. Heel lief van hem.

Het is vandaag 8 April 2007 en het is eerste paasdag. Vandaag zou ik ongesteld moeten worden en dat was vanmorgen niet zo. Papa lag nog heerlijk te slapen en ik (mama) was al uit bed gegaan. Ik was heel nieuwsgierig en besloot een zwangerschapstest te doen. Na 2 minuten kon ik het resultaat aflezen. Er waren 2 streepjes en ik geloofde het bijna niet, ik ging snel naar papa toe en hij zag ook twee streepjes. We zijn echt zwanger. Papa was ook heel erg blij. Ik heb toen meteen tante Sharon gebeld en zij was ook blij voor ons. De rest van de dag was ik helemaal in de wolken zo gelukkig.